بر شما گناهی نیست که به صورت کنایه و غیر مستقیم از زنانی ( که شوهرانشان فوت کرده اند و هنوز در عده به سر می برند )خواستگاری کنید یا آن که قصد ازدواج با ایشان را در دل پوشیده دارید. خداوند می داند که شما به زودی خواستگاری از ایشان را یاد خواهید کرد ( چون خصوصیت ذاتی مرد این است که بر عده ی ایشان نمی توانند صبر کنند َ پس مباح گردانید که به صورت تعریض و کنایه آن را مطرح سازید ) اما به ایشان به صورت پنهانی و عده ی ازدواج مدهید مگر این که به صورت پسندیده ( و بر طبق شریعت ) خواسته ی خود را اظهار دارید ) یعنی به صورت کنایه و غیر مستقیم موضوع ازدواج خود را مطرح کنید ) و اقدام به ازدواج نگیرید تا زمانی که عده ای که بر آنان مقرر شده است َ تمام شده باشد. بدانید که الله تعالی آن چه را که ( از ازدواج یا غیر آن ) در دل هایتان می گذرد َ می داند. پس بر حذر باشید ( که شما را بدان چه تصمیم می گیرید َ عقوبت خواهد کرد ) بدانید که خداوند ( نسبت به کسانی که از ترس خدا پرهیز می کنند ) بسسیار بخشنده و بربار است ( به این که عقوبت شما را بدان چه مستحق آنید َ به تاْخیر می اندازد و در مجازات بندگان شتاب نمی کند ) ۲۳۵