و خدا را آماج سوگندهای خود قرار مدهید ( یعنی با ادای سوگند نام خدا را در میان میاورید که خود را از کار نیک باز دارید ) تا نیکو کاری نکنید و پرواندارید و میان مردم سازش ندهید ( چنین سوگندی مکروه است َ پس آن را بشکنید و کفاره دهید ) خداوند ( نسبت به گفتار و رفتار شما ) شنوای داناست ۲۲۴
قسم: هر گاه که فرد سوگند خورد و سوگند او بر عمل گناهی بسته شده بود َ واجب آن است که سوگند خود را بشکند و به جای آن کفاره دهد زیرا سوگند به گناه و عمل به آن حرام است. ازپیامبر صلی الله علیه و آله وسلم روایت است که فرمود: من حلف علی یمین فراْی غیرها فلیاْت الذی هو خیر و لیکفر عن یمینه هر کس سوگند خورد و در سوگند خویش خیری نبیند َ پس به چیزی گراید که برای او خیری در بردارد یعنی سوگند خود را بشکند و در مقابل کفاره بدهد ( کشف الاسرار ۱/ ۶۰۲)