( یهود بیشتر حلال ها را حرام کرده و شرایط را بر خود بسیار دشوار ساخته بودند. خداوند کار را بر مسلمانان که آنان را امتی وسط قرار داد َ آسان نمود. خداوند خوردن ) گوشت و خون ( ریخته شده از حیوانات ) و گوشت خوک و آن چه را که نام غیر الله بر آن برده شود َ حرام گردانید اما کسی که از سر ناچاری و بدون رغبت ( مجبور به خوردن این موارد مذکور شود ) در صورتی که سرکش و زیاده خواه نباشد ( و تنها به اندازه ی نیاز و زنده ماندن از آن حرام ها بهره گیرد ) گناهی بر او نیست زیرا خداوند ( بر دوستان خود ) بسیار بخشنده و ( نسبت به اهل طاعت ) بسیار مهربان است. ۱۷۳