( آن کسانی از مشرکالن و یهود که در پی روْسای خود بر پایه ی جهل و نادانی رفته بودند َ چون در آخرت عذاب الهی را در می یابند و می بینند که همان کسانی که در دنیا به آنان وعده ی بهشت می دادند و خود را پیشوا می خواندند َ اکنون خود به عذاب گرفتارند و از آنان نیز که چشم و گوش بسته پیروشان بودذند َ بیزاری می جویند َ چنان افسوس می خورند که خداوند در وصف آنان می فرماید: ) کسانی که ( از روی جهل و تقلید کور کورانه از بزرگان قوم خود ) پیروی کرده بودند ( در آخرت ) می گویند: ای کاش دیگر باره ما را باز گشتی ( به دنیا ) می بود تا از ایشان ( که ما را فریب دادند ) بیزاری می جستیم َ همان گونه که آنان اکنون از ما بیزاری می جویند. این گونه ( و در این حالت که این دو گروه یکدیگر را از هم می رانند و عذاب آتش بر آنان آشکار شده است ) خداوند اعمال بد ایشان را که تنها مایه ی حسرت آنان است َ به ایشان می نمایاند و هر گز از آتش ( دوزخی که بدان داخل شده اند ) بیرون نخواهند آمد ) ۱۶۷