( بعد از این که خداوند در آیه ی قبل خود را به وحدانیت و یگانگی معرفی نمود َ مشرکان مکه زبان به اعتراض گشودند و خطاب به محمد صلی الله علیه و آله وسلم گفتند: نشانه ای برای این ادعای خود بیاور و خداوند این آیت فرو فرستاد ) و در آفرنش آسمان ها و زمین ( و شگفتی های میان آن ها ) و اختلاف ( و در آمدن ) شب و روز ( و زیادت و نقصان در آن ) و کشتی هایی که در دریا ( جهت تجارت و حمل بارها ) برای منتفع ساختن انسان در جریانند و ان چه الله تعالی از آسمالن از آب ( باران ) فرو می فرستد َ تا بدان زمین را پس از مرگش ( به گیاهان و نباتات ) زنده گرداند َ و در آن هر جانوری و جنبنده ای را از آن روییدنی ها نشر داده و در نوع تمایز بخشد و در گردانیدن باد به هر سوی ( از جنوب و شمال و از گرمی و سردی ) و در قرار دادن معلق ابر در بین آسمان و زمین ( به اذن الله تعالی تا سیر می کند هر جا که الله خواهد ) برای قومی که می اندیشند َ نشانه ها ( و دلایلی بر وحدانیت و یگانگی خداوند ) است ۱۶۴