هم چنین ( برای تکمیل نعمت خویش ) در میان شما ( قوم عرب ) پیامبری ( محمد صلی الله علیه و آله وسلم ) از خودتان فرستادیم. او آیات ( قرآنی ) ما را برای شما می خواند و ( دل های ) شما را ( از شرک ) پاک می گرداند و کتاب ( قرآن ) و حکمت ( یعنی احکام موجود در قرآن ) را به شما می آموزد و آن چه را که نمی دانستید به شما یاد می دهد ۱۵۱ پس مرا ( با نماز و تسبیح و نظایر آن ) یاد کنید تا شما را یاد کنم ( بر نعمتی که شما را ارزانی دادم ) و شکر آورید و ( با معصیت و نافرمانی ) کفران نعمت نکنید ( در حدیثی از زبان الله تعالی آمده که فرمود : هر کس من را در نفس خود یاد کند َ من نیز او را در نفس خود یاد کنم و هر کس من را در میان جماعتی یاد کند َ من نیز او را در میان جماعتی بهتر از جماعت او یاد خواهم کرد ) ۱۵۲