و زمانی که به آنان گفته شود: به آن چه خدا ( از قرآن و غیر آن )بر شما نازل کرده ایمان آورید ِ می گویند: ما به آن چه ( از تورات ) بر ما نازل شده ایمان می آوریم ( الله تعالی می فرماید ) آنان به هر چه غیر آن ( تورات است به ویژه قرآن ) کافر می شوند در حالی که آن حق است و موْید همان چیزی است که با آنان است. بگو: اگر ( به کتاب آسمانی خود تورات ) موْمن بودید ِ پس چرا پیامبران خدا را می کشتید ؟ ( در تورات که به کشتن پیامبران امر نشده است )۹۱
خداوند در آیه فوق به تعریضِ دروغ زن بودن آنان را روشن می سازد و به صراحت می فرماید: اگر شما یهودیان مدعی این هستید که ما فقط تورات را کتاب آسمانی می دانیم و تنها از آن پیروی می کنیم پس چرا به آن و فرامین آن عمل نمی کنید. در تورات علاوه بر این که بر رسالت محمد صلی الله علیه وآله وسلم تصریح دارد ِ هیچ گاه به شما امر نکرده که پیامبرانی را که از جانب خدا برای ارشاد شما انتخاب شده اندِ بکشید و به قتل برسانید. پس چرا آنان را می کشید؟ پس دانید که شما دروغ گو هستید و حتی به کتاب آسمالنی خود نیز ایمان ندارید. اگر چه یهودیان زمان پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم که مخاطب قرار می گرفتند ِ خود کشندگان پیامبران بنی اسراییل نبودند اما چون پدران و نیاکان آنان مرتکب چنین جنایتی شده بودند و آنان نیز که در عصر پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم می زیستند ِ با علم به گناه پدرانشان راضی و خشنود بودند و آن را تایید می کردند پس گویی که در کشتن پیامبران سهیم بودند. چون در دل بر آن رضایت داشتند در این خصوص پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم می فرماید: من حضر معصیة فکرهها کان کمن غاب عنها و من غاب عنها فرضیها کان کمن شهدها کسی که بر معصیتی حاضر باشد و از آن اکراه داشته باشد مانند کسی است که در آن مجلس معصیت حضور نداشته باشد و از آن بی خبر باشد یعنی گناهی بر او نیست اما کسی که در حین ارتکاب معصیتی در آن مکان خضور نداشته باشد ولی به آن راضی باشد مانند این است که خود در آن مکان بوده و شاهد ماجرا باشد.