و ( یاد کن ) آن زمان که ما از شما ( ای قوم بنی اسراییل )پیمان گرفتیم که: خون هم کیشان خود را مریزید و یکدیگر را از خانه و کاشانه ی خویش بیرون مرانید پس آن گاه شما بر این پیمان اقرار کردید و آن را پذیرفتید و خود بر آن گواهی دادید ۸۴ اما ( با این وجود ) شما هم دینان خود را می کشید و آنان را از خان ومان خویش بیرون می رانید و همدیگر را به معصیت و بیداد بر مظلومان یاری می دهید و اگر اسیرانی برای شما بیایند ِ آنان با گرفتن مال آزاد می کنید ( البته اگر چه این جزو پیمان شما بود ) اما بیرون کردن آنان از خانه هایشان بر شما حرام بود ( ولی شما خلاف پیمان خود عمل کردید و آنان را از خانه و کاشانه بیرون راندید ) آیا به برخی از کتاب ( تورات ) چون فدیه ایمان می آورید و به پاره ای دیگر ( چون قتل و اخراج ) کافر می شوید ؟ پس جزای کسانی از شما که مرتکب چنین اعمالی می شوند ِ جز خواری و ذلت در زندگی دنیا نخواهد بود و در روز قیامت نیز به سوی بد ترین عذاب ها بر گردانده می شوید و خداوند از آن چه می کنید غافل نیست ۸۵