عن ابی هریرة قال قال رسول الله صلی الله علیه و آله وسلم یقول انا عند ظن عبدی بی و انا معه اذا ذکرنی فان ذکرنی فی نفسه ذکرته فی نفسی و ان ذکرنی فی ملاء ذکرته فی ملاء خیر منهم و ان تقرب الی شبرا تقربت الیه ذراعا و ان تقرب الی ذراعا تقربت الیه باعا و ان اتانی یمشی اتیته هرولة (رواه البخاری ومسلم ) ترجمه :ابوهریره روایت می کند که حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله وسلم فرمود:که الله تعالی می فرماید:من بابنده همان طور معامله می کنم چنانکه او با من گمان می دارد و او چون مرا یاد می کند پس همراهش می باشم پس اگر او مرا در دل خود یاد می کند من هم او را در دل یاد می کنم و اگر در مجمعی یادم کند پس من در مجمع بهتر از آن مجمع یعنی در مجمع فرشتگان (که معصوم و بی گناه اند )یاد می کنم و اگر بنده به اندازه ی یک بالشت سوی من متوجه می شود من به قدر یک دست سوی او متوجه می شوم و اگر یک دست پیش من می آید من دو دست سوی او متوجه می شوم و اگر او سوی من پیاده می آید من سوی او می دوم