و (عباد الرحمن )کسانی هستند که چون به آیات ( قرآن )پروردگارشان ) پند داده می شوند چون کران و کوران بر آن نمی افتند (به گونه ای که چیزی برای آنان قابل درک و فهم نباشد بلکه با چشم و گوش و جان ودل به آن توجه می نمایند و کلام خدا را فهم کرده و به بهترین وجه بدان عمل می کنند و هر آیه ای را آویزه ای گوش می سازند ۷۳ و کسانی هستند که می گویند:پروردگارا همسران و فرزندانی به ما ببخش تا (با طاعات و عبادات خالصانه ی خود )مایه ی روشنی چشم های ما گردند و ما را (در کارهای خیر )پیشوای پرهیزگاران قرار ده ۷۴ آنان به دلیل شکیبایی و صبری که (در عبادت خدا )داشته اند بالاترین درجات بهشتی را پادش خواهند یافت و در آنجا (از هر سو از جانب فرشتگان)درودو سلام فرستاده می شود ۷۵ در آن جا جاودان می مانند چه نیکو قرارگاه و چه نیکو مقامی است (جایی که آنان در آن اقامت دارند) ۷۶