می گویند :پاک و منزهی (از آن چه آنان تو را بدان نسبت می دهند )ما را نسزد که جز تو دیگری را به دوستی و سرپرستی بگیریم (پس چگونه به آنان دستورمی دهیم که مارا بپرستند؟)ولی تو آنان و پدران آنان را (به طول عمر و فراوانی نعمت )در دنیا بهره مند ساختی تا آن جایی که ذکر و یاد تو را فراموش کردند و قومی فاسد و هلاک شده گردیند ۱۸(به مشرکان گفته می شود آنان (معبودین دروغین )شما را به آن چه می گویید تکذیب می کنند (یعنی معبودان عبادت کنندگان خود را انکار می کنند )پس نه می توانی (عذاب را )از خود دفع کنید و نه قادر به یاری دادن خود (بردفع عذاب )هستید (ونه آن کسانی را که به خدایی گرفته بودید می توانند شما را از عذاب الهی رهایی بخشند )هر کس از شما که شرک وزرد عذاب بزرگ و سختی را (در آخرت )بر او می چشانیم ۱۹